بتا كاروتن در درازمدت بيش از ويتامين A به قسمتهاى وسيعى از بدن راه مىيابد . بنابراين بيشتر از ويتامين A در حمايت بدن نقش دارد . قسمتى از بتا كاروتن كه به ويتامين A تبديل نشده باشد در بدن براى آينده ذخيره مىشود . بر خلاف ويتامين A كه اگر بيش از حد مجاز مصرف شود مسموم‌كننده است ، بتا كاروتن حتى در مواردى كه خيلى زياد مصرف شود هيچ گونه علايم مسموميت نشان نمىدهد و بتا كاروتن البته در رديف مواد مغذى اساسى و ضرورى نيست ولى به عنوان منبع توليد ويتامين A مىتوان آن را در رديف مواد مغذى ضرورى و اساسى به حساب آورد . بخصوص از وقتى كه تحقيقات ، خاصيت مهم بتا كاروتن در مورد ضد تومور بودن آن را نشان داده است كم‌كم در رديف تركيبات بسيار مهم و ضرورى درآمده است و تا قبل از سال 1926 تحقيقات پراكنده زيادى در مورد رابطهء بين كمبود بتا كاروتن يا ويتامين A با سرطان انجام شده بود ولى پزشكان دنيا توجه چندانى به آن نداشتند . ولى در سال 1982 كه گزارش آكادمى ملى علوم امريكا با عنوان « رابطهء رژيم غذايى با سرطان » منتشر شد ، سرآغازى براى توجه محافل پزشكى جهان به اين امر مهم بود . تحقيقاتى كه قبلا انجام مىشد اغلب روى موشهاى آزمايشگاهى بود و در همهء آنها نشان داده مىشد كه بتا كاروتن ، فعاليت ضد تومور دارد ولى در سال 1975 دكتر Dr . E . Bjeike از مركز مطالعات نروژ نتايج 5 سال مطالعه و تحقيقاتش را كه روى 8278 نفر مرد سيگارى انجام شده بود منتشر كرد . در اين مطالعات نشان داده مىشد كه 74 درصد مردان مبتلا به سرطان ريه در بين 3 / 1 افراد مورد مطالعه كه كمترين مقدار ويتامين A را معمولا مصرف مىكرده‌اند ديده شده است . او همچنين نتيجه گرفته بود كه ويتامين A بخصوص به افراد سيگارى كه در شهرها زندگى مىكنند كمك مىكند و ساكنين شهرهايى كه ويتامين A خيلى كم مصرف مىكنند سه برابر بيشتر از ساكنين شهرهايى كه معمولا مصرف ويتامين A در غذاهاى آنها كافى است مبتلا به سرطان مىشوند .